odmiana rzeczownika przez przypadki, liczby i rodzaje

Baza wyszukanych haseł

Księga Ocalenia / The Book of Eli (2010) *DVDRip - Filmy z polskim ...

Temat: mein ... meine
tak jak w polskim, kaÂżdy rzeczownik jest rodzaju mĂżskiego, ÂżeĂąskiego lub nijakiego. Ma wtedy rodzajnik wyjÂściowy (=w mianowniku) odpowiednio der, die das. W liczbie mnogiej zawsze die. Te przypadki to Nominativ (mianownik), Genitiv (dopeÂłniacz), Dativ (celownik) i Akkusativ (biernik). I oto schemat odmiany rodzajnika nieokreÂślonego w liczbie pojedynczej (w mnogiej NIE wystĂżpuje!!!) N. ein Mann / eine Frau / ein Kind G. ... odmieniajÂą siĂż teÂż zaimki dzierÂżawcze. A liczbie mnogiej majÂą koĂącówki: N. meine Kinder G. meiner Kinder D. meinen Kindern A. meine Kinder RozjaÂśniÂło coÂś???
Źródło: forum.dep.pl/viewtopic.php?t=2112



Temat: Głupie i śmieszne teksty!
Jak wszyscy to wszyscy-więc: Na lekcji j.polskiego. -Sylwia, przez co odmienia się rzeczownik? -Yyyy..yyy Przypadki , liczby i ....rodzaje -Rodzaje? W takim razie, odmień mi przez rodzaje rzeczownik ławka... -on ławka...
Źródło: victor-junior.pl/forum/viewtopic.php?t=4775


Temat: Zasady publikacji postów!
" />Odmiana rzeczownika SATELITA Są wyrazy, których odmiana w języku polskim sprawia piszącym posty ogromne trudności. Należy do niech rzeczownik SATELITA. Podaję zatem dla przypomnienia. SATELITA to rzeczownik rodzaju męskiego, który odmienia się przez przypadki (deklinacja) i liczby. W liczbie pojedynczej odmienia się wg IV deklinacji żeńskiej, a w liczbie mnogiej odmienia się wg I deklinacji męskiej. Odmiana przez przypadki i liczby przedstawia się następująco: Liczba pojedyncza: Mianownik (kto?, co?) TEN SATELITA Dopełniacz (kogo?, czego?) TEGO SATELITY Celownik (komu?, czemu?) TEMU SATELICIE Biernik (kogo?, co?) TEGO SATELITĘ Narzędnik (z kim?, z czym?) (Z) TYM SATELITĄ Miejscownik (o kim?, o czym?) O TYM SATELICIE Wołacz (o ... !) O SATELITO Liczba mnoga: Mianownik (kto?, co?) TE SATELITY Dopełniacz (kogo?, czego?) TYCH SATELITÓW Celownik (komu?, czemu?) ... pamiętać, że w przypadku połączenia rzeczownika SATELITA/SATELITY z liczebnikami pojawiają się następujące zmiany, tak jak w podanych przykładach: Z mojego balkonu na niebie widzę/dostrzegam 4 SATELITY, ale widzę/dostrzegam 5 SATELITÓW. Moja...
Źródło: satclub.pl/viewtopic.php?t=947


Temat: Tuner platformy Freesat
" />Dla kolegów simhak i kosmos2011 poprawna odmiana rzeczownika SATELITA: Są wyrazy, których odmiana w języku polskim sprawia piszącym posty ogromne trudności. Należy do niech rzeczownik SATELITA. Podaję zatem dla przypomnienia. SATELITA to rzeczownik rodzaju męskiego, który odmienia się przez przypadki (deklinacja) i liczby. W liczbie pojedynczej odmienia się wg IV deklinacji żeńskiej, a w liczbie mnogiej odmienia się wg I deklinacji męskiej. Odmiana przez przypadki i liczby przedstawia się następująco: Liczba pojedyncza: Mianownik (kto?, co?) TEN SATELITA Dopełniacz (kogo?, czego?) TEGO SATELITY Celownik (komu?, czemu?) TEMU SATELICIE Biernik (kogo?, co?) TEGO SATELITĘ Narzędnik (z kim?, z czym?) (Z) TYM SATELITĄ Miejscownik (o kim?, o czym?) O TYM SATELICIE Wołacz (o ... !) O SATELITO Liczba mnoga: Mianownik (kto?, co?) TE SATELITY Dopełniacz (kogo?, ... ... !) O SATELITY Musimy jednak pamiętać, że w przypadku połączenia rzeczownika SATELITA/SATELITY z liczebnikami pojawiają się następujące zmiany, tak jak w podanych przykładach: Z mojego balkonu na niebie widzę/dostrzegam 4...
Źródło: satclub.pl/viewtopic.php?t=1884


Temat: socjolekt jeździecki - wasze pomysły, propozycje...
Tu jeszcze bonus z Poradni językowej PWN Strzemiennego! Strzemienne „n odm. jak przym.” – skoro tak, to powinno być wypić strzemienne, tymczasem jest wypić strzemiennego. Czy to nietypowa zmiana rodzaju z nijakiego na męski przy odmianie, czy też po wypić pojawia się dopełniacz zamiast biernika? Strzemienne to staropolski toast wznoszony przy odjeździe gości. Nazwa pochodzi stąd, że pito go w chwili, gdy ... się przez liczby, rodzaje i przypadki. Forma M. lp. rodzaju nijakiego bywa używana w funkcji rzeczownika, por. np. „Strzemienne – rzecz godna, by wypić je do dna: sto lat, sto lat...
Źródło: voltahorse.pl/forum/viewtopic.php?t=11859


Temat: odmiana słaba
" />odmiana slaba - schwache Deklination lub N-Deklination - rzeczowniki rodz. meskiego w liczbie pojedynczej koncza sie na n lub en - koncowka n lub en rowniez w liczbie mnogiej - nie dotyczy mianownika ( w pierwszym przypadku) liczby pojedynczej - odmiana slaba nie dotyczy rodzaju nijakiego - w liczbie mnogiej nie przybywa "umlaut" - w drugim przypadku liczby pojedynczej nie przybywa s -------------------------------------------------------------------------------- Held i Herr naleza do rzeczownikow jednosylabowych Singular Nominativ: der Held Genitiv: des Helden Dativ: dem Helden Akkusativ: den Helden Plural Nominativ: die Helden Genitiv: der Helden Dativ: den Helden Akkusativ: die Helden ---------------------------------------------- Singular Nominativ: der Herr Held Genitiv: des Herren / Herrn Heldens Dativ: dem Herren / Herrn Helden...
Źródło: forum.dep.pl/viewtopic.php?t=2531


Temat: Fleksja
(kontekście) mają taką samą formę, np. ‟przy”, ‟oraz”, ‟nie”, ‟wczoraj” (w ich przypadku należy posłużyć się kryterium znaczeniowym i składniowym). Ze względu na budowę, w każdym wyrazie można wydzielić temat i ... ‟-ałam” jest specyficzna dla czasowników w 1. osobie liczby pojedynczej czasu przeszłego rodzaju żeńskiego, np. ‟pis-ałam”, ‟malow-ałam”, ‟sp-ałam”; - końcówka ‟-ymi” jest charakterystyczna dla przymiotników w narzędniku liczby mnogiej rodzaju zarówno męskoosobowego, jak i niemęskoosobowego, np. ‟piękn-ymi kolorami”, ‟silm-ymi mężczyznami”; - końcówka ‟-ę” jest specyficzna dla rzeczowników rodzaju żeńskiego w bierniku liczby pojedynczej, np. ‟matk-ę”, ‟szuflad-ę”.
Źródło: exlibris.ehost.pl/viewtopic.php?t=910


Temat: Fleksja
Liczebnik jest to część mowy wskazująca na liczbę przedmiotów, zjawisk, osób, zdarzeń itp., lub ich kolejność w szeregu. W zdaniu liczebnik określa rzeczownik i pełni przede wszystkim funkcję przydawki. Liczebniki dzielą ... się tylko do pewnych, określonych grup. Używane są: - przy rzeczownikach mających tylko liczbę mnogą, np. dwoje drzwi, troje skrzypiec, pięcioro sań. - przy rzeczownikach rodzaju nijakiego, w mianowniku liczby pojedynczej zakończonych na -ę, a w liczbie mnogiej na -ęta, np. dwoje szczeniąt, troje piskląt, pięcioro książąt. - dla określenia liczebności zbiorów osobników różnej płci, np. dwoje ludzi, czworo dzieci, szesnaścioro studentów. • wielorakie, np. trojakie, czworaki. • wielokrotne, np. trzykrotny, dziesięciokrotny. • ułamkowe, np. pół, ćwierć, jedna piąta (wyraz połowa to rzeczownik!). • mnożne, np. podwójny. Odmiana liczebników Liczebniki główne nie odmieniają się przez liczby: liczebnik jeden ma liczbę pojedynczą, pozostałe – liczbę mnogą. Odmieniają się przez rodzaje i przypadki. Pamiętaj: 1. Liczebnik dwa, jako jedyny, ma specyficzne formy dla rodzaju żeńskiego (dwie, dwóch/dwu, dwóm, dwie, dwiema/dwoma,...
Źródło: exlibris.ehost.pl/viewtopic.php?t=910


Temat: Język portugalski- lekcje;)
" />Idąc w troszkę inną stronę niż Paisandu postanowiłam zacząć krótkie lekcje z gramatyki języka portugalskiego/dialektu brazylijskiego (niestety różnią się już w podstawowych kwestiach). Myślę, że przyda wam się koniugacja/zasady koniugacji(odmiana przez osoby, liczby i czasy) najczęściej używanych czasowników itp. Jedną z podstawowych różnic pomiędzy językiem portugalskim używanym w Portugalii a tym używanym w Brazylii, jest zanik w dialekcie brazylijskim 2 osoby liczby mnogiej (która jest dość ciężka do utworzenia). Na początek przedstawię odmianę czasowników ‘ser’ i ‘estar’. Czasownik „ser”(podany tutaj w bezokoliczniku) oznacza mniej więcej to samo co polskie ‘być’. „Estar” też tłumaczymy jako „być”- w tym przypadku jednakże czasownik odnosi się do stanu, w którym ktoś się znajduje. Przykładowe zdania twierdzące z czasownikiem „ser” Eu sou aluno/aluna. Ja jestem uczniem/uczennicą. Ela ĂŠ professora. Ona jest nauczycielką. Ele sera professor. On będzie nauczycielem. Nós fomos alunas. My byliśmy uczniami. *krótka adnotacja – rzeczowniki kończące się na „a”- mają rodzaj żeński (f), rzeczowniki kończące się inaczej mają rodzaj męski. Liczbę mnogą w j. portugalskim tworzymy poprzez dodanie litery „s” na końcu rzeczownika. Tak mamy aluno/aluna (uczeń/uczennica), alunos/alunas (uczniowie/uczennice). *krótka adnotacja 2- w Brazylii w 2 osobie liczby pojedynczej...
Źródło: capoeirabrasil.pl/phpBB3/viewtopic.php?t=818


Temat: Kiedy "nikt" ? :)
D. nikogo C. nikomu B. nikogo N. nikim Mc. nikim Natomiast NIKT użyty w kontekście tytułu książki uważam że powinien odmieniać się wg innego wzorca ponieważ jest to nazwa przypisana jednemu konkretnemu przedmiotowi. Przede wszystkim właśnie przedmiotowi, zaimek ten zaś powinien być przypisany formie żywotnej, osobowej. Czyli: M. NIKT D. NIKTa C. NIKTowi B. NIKTa N. NIKTem Mc.NIKTcie W. NIKTcie! a odmiana posiadać też będzie liczbę mnogą. Dziękuję za uwagę. Spóźniony mój post, co prawda, jednak... Pozwolę sobie podważyć pułkownikowy autorytet (oj, czuję że i się oberwie, ciężka służba , tak, tak, siódmy ... w przypadku poprzednich książek, o głównego bohatera, co by znaczyło, że jest on nikim. Ale sam już przywykłem do odmiany w stylu "Nikt, Nikta, Niktowi...", w tym jednak wypadku będziemy mówić...
Źródło: nocarz.pl/forum/viewtopic.php?t=171


Temat: Fleksja
Rzeczownik jest to część mowy nazywająca przedmioty (stół), osoby (nauczyciel), zwierzęta (krowa), rośliny (jabłoń), stany (sen), czynności (prasowanie), pojęcia (mądrość). Odpowiada na pytania: kto? co? Liczba - pojedyncza (gdy mamy do czynienia z jednym obiektem); - mnoga (gdy mamy do czynienia z więcej niż jednym obiektem, który nazywa dany rzeczownik), np. stół-stoły, gitarzysta-gitarzyści, książka-książki, kolano-kolana. Rodzaj Przez rodzaje rzeczowniki się nie odmieniają, lecz jest on im przypisany (często zależy to od rodzaju naturalnego danego rzeczownika, np. kobieta, kot, ale w większości przypadków jest to kwestia umowy, np. stół, ławka. W liczbie pojedynczej rozróżniamy trzy rodzaje: - męski, np. (ten) pies - żeński, np. (ta) książka - nijaki, np. (to) okno W liczbie mnogiej funkcjonują dwa rodzaje: - męskoosobowy, np. (ci) marynarze - niemęskoosobowy, np. (te) sukienki Przypadek W języku polskim rozróżniamy 7 przypadków. Każdy z nich bywa używany w innych sytuacjach (odpowiada na inne pytanie) i ma inną końcówkę fleksyjną. Odmianę przez przypadki nazywamy deklinacją. Osobliwości w odmianie rzeczowników przez przypadki Obok rzeczowników o typowej deklinacji, istnieją w polszczyźnie również takie, które w odmianie przez przypadki mają końcówki inne niż typowe. Można je podzielić na kilka grup: • rzeczowniki pochodzenia obcego, które we wszystkich przypadkach i w obu liczbach mają taką samą formę, np. kakao, menu, jury, taxi. • rzeczowniki zakończone na -um; we wszystkich przypadkach liczby pojedynczej mają taką samą formę, odmieniają się tylko w liczbie mnogiej, np. gimnazjum, muzeum. • rzeczowniki, które nie mają liczby pojedynczej i odmieniają się tylko w liczbie mnogiej, np. spodnie, drzwi. • rzeczowniki, które nie mają liczby mnogiej i odmieniają się tylko w liczbie pojedynczej, np. mądrość, gniew, zieleń, benzyna, młodzież, ojcostwo. • rzeczowniki, u których postać liczby pojedynczej jest zupełnie różna od postaci liczby mnogiej, np. rok-lata, człowiek-ludzie. • rzeczowniki typu książę, dziewczę, chrześcijanin, Amerykanin, u których w przypadkach liczby pojedynczej i mnogiej występują rozbieżności w temacie (w pierwszym przypadku rozszerzenie tematu w liczbie mnogiej, w drugim skrócenie). • rzeczownik: przyjaciel.
Źródło: exlibris.ehost.pl/viewtopic.php?t=910


Temat: Jak pisać, żeby inni mogli czytać?
liczby mn. (oni potrafią, oni kochają, oni nienawidzą, oni zarabiają). 5. Partykuła „nie”. Generalnie „nie” z czasownikami piszemy osobno (ja nie chcę, Ty nie potrafisz, on nie umie, my nie pójdziemy, Wy nie macie, oni nie przyjdą). Tak samo jest z imiesłowami (nie wiadomo, nie zrozumiawszy, nie przychodząc). W przypadku przymiotników jest nieco inaczej. „Nie” z przymiotnikami piszemy razem tylko wtedy, gdy ... te, ci) musi się zgadzać z rodzajem gramatycznym i liczbą rzeczownika, do którego się odnosi (to dziecko, ta szafa, ten pień, te samochody, ci ludzie). 9. Piszemy: „ech”, „ach”, „och”, i...
Źródło: antyklerykalowie.pl/forum/viewtopic.php?t=1346


Temat: (Mini) exclusive dla GW.pl; raporty, SotG
mnie 7 Róg Minotaura". Na chwilę obecną system obsługi tekstów nie pozwala nam na odmianę rzeczowników przez przypadki. Przykład opiera się na przedmiotach, ale ten sam problem dotyczy innych rzeczy budowanych automatycznie, czy lepiej mówiąc "składanych z klocków", które w języku polskim musimy odmieniać. Nie wiem czemu służy ta różnica, poza tym, że jest to an tyle długie, że najważniejsze info - sama wartośc często mi wypada poza standardową u mnie szerokość okienka. Jak liczba jest na pierwszym miejscu, to chyba lepiej - i krócej. Już chyba wiesz czemu służy A dodam tylko, ... tym razem mamy ograniczenia jeśli idzie o odmianę przymiotników przez rodzaje. Prefixy, sufixy i nazwy przedmiotów to trzy osobne nazwy w trzech osobnych komórkach, które są łączone już w samej grze....
Źródło: guildwars.pl/forum/viewtopic.php?t=25005


Temat: Eseje i Opracowania... Wypracowania też.
się w ogóle odmienia) – jak przymiotnik. Oficjalnie imiesłowy są nieosobowymi formami czasownika. Nieoficjalnie językoznawcy kłócą się o różne drobiazgowe konsekwencje tego faktu. To bardzo swarliwi ludzie. A teraz konkrety. W języku polskim mamy cztery rodzaje imiesłowów, dwa przysłówkowe i dwa przymiotnikowe. Mają różne ciekawe końcówki i tworzy się je od czasowników o różnych aspektach. Szczegóły poniżej. Imiesłowy przymiotnikowe czynne - zwykle nazywają wykonawcę czynności - odmieniają się jak przymiotniki (przypadek, liczba, rodzaj) - mają końcówkę –ący - tworzy się je od czasowników niedokonanych - partykułę nie pisze się z nimi łącznie - przykłady: piszący, tarmoszący, zezujący, klaszczący Imiesłowy przymiotnikowe bierne - zwykle nazywają delikwenta poddawanego jakiejś czynności - odmieniają się jak przymiotniki (przypadek, liczba, rodzaj) - mają końcówki –ny, -ty - tworzy się...
Źródło: forum.twoj.net/viewtopic.php?t=487


Temat: Język akadyjski i pismo klinowe
pozbawionych rzeczownika w znaczeniu rzeczownikowym (ina n?j?tim ?z nami?) Samodzielne zaimki dzierżawcze tworzono z form przyrostkowych w dopełniaczy, dodając rzeczownikową końcówkę przypadka, końcówkę rodzaju żeńskiego ?t i przymiotnikowe końcówki liczby mnogiej. Końcówka ?t często była zdwajana w zapisie. W drugiej i trzeciej osobie często nie było rozróżnienia na rodzaje. Zaimek dzierżawczy jako przydawka stoi w zdaniu przed rzeczownikiem (ąu???um b?ssu? ?jego dom?), rzadziej za rzeczownikiem ? w połączeniu z negacją lub rzeczownikiem bez zaimka sufigowanego. Zaświadczone w źródłach samodzielne zaimki dzierżawcze wyglądają następująco: Rodzaj męski pojedynczy/Rodzaj żeński pojedynczy/Rodzaj męski mnogi/Rodzaj żeński mnogi Liczba ... / ąu(w)?tum; ąattum / --- / --- Liczba mnoga 1 ni???um; n?m / ni??tum; nuttum / ni????tum / ni?âtum 2 ikkan? / kun?tum / nuttum / kun???tum 3 ąun?m; iąąan? / ąun?tum / --- ... tamto?) znamy następujące formy: Rodzaj męski Rodzaj żeński Liczba pojedyncza Mianownik annium; ann?m ull?m ann?tum ull?tum Dopełniacz annĂŽm ullĂŽm ann?tim ull?tim Biernik anniam ulliam ann?tam ull?tam Liczba mnoga Mianownik anni?tum ull?tum anni?tum ulli?tum Casus obliquus anni?tim ull?tim anni?tim ulli?tim W języku asyryjskim zamiast ull?m zazwyczaj pojawia się r. m ammium/ r. ż amm?tum. Zaimek określający Zaimek określający zawsze występuje w status constructus przed rzeczownikiem w dopełniaczu lub zdaniem względnym. Tłumaczy się go zazwyczaj jako ?ten należący do?. Odmiana tego zaimka występuje jedynie w najstarszych tekstach staroakadyjskich (M. ąu, D. ąi, B. ąa), w późniejszych okresach redukuje się on jedynie do ąa w każdym przypadku. Podobnie rzecz się ma z rodzajem żeńskim (ą?t). Ten ostatni powoli zanika aby w dialekcie młodobabilońskim pozostać jedynie w języku literackim. Forma liczby mnogiej ą?t już w tekstach staroakadyjskich zastępowana jest przez ąa, jednak ... dla rodzaju żeńskiego ani dla liczby mnogiej. ? m?num ? co? ? ajjum ? który? ? ajj?tum ? która? ? ajj?tum ? którzy? ? ajj?tum ? które? Zaimek nieokreślony i względny Zaimek nieokreślony powstaje przez zdwojenie...
Źródło: ifkika.uni.wroc.pl/for/viewtopic.php?t=48